داشتم سایت دکتر حسابی رو میخوندم (بنیاد پروفسور حسابی) به یه قسمت رسیدم به اسم گزیده ای از مصاحبه با پروفسور حسابی وقتی گوش دادم واقعا بغض گلوم رو گرفت چون همه حرفاش رو من بهش رسیدم همه حرفاشو موقعی که برای پایان نامه ارشدم یکسال فقط داشتم التماس میکردم که فلان ماده رو برا آزمایشم لازم دارم و کسی نمی فهمید کسی حمایتم نمیکرد و وقتی بعد از دفاع خواستم کارم رو ادامه بدم و به نتیجه ای که میخوام برسونم گفتن ما بودجه نداریم دلم میگیره وقتی یاد گذشتم میفتم که به ناکامی گذشت یاد کارایی که دوست داشتم انجام بدم ولی فقط معطل شدم و وقتم تلف شد و حالا من پشت میزم نشستم و نمیدونم چه آینده ای در انتظار منه کسی که هیچ جایی تو کشور خودش نداره و نمیدونه باید چیکار کنه

فقط بعد با افتخار میگن پروفسور حسابی ایرانی بود و موفق شد یکی نیست به این ... بگه اگه ایران بود پروفسور حسابی نمیشد

اینجا برای انجام تحقیقات باید تقریبا گدایی کرد اگر که نتیجه بده (دکتر حسابی)، الان فقط میتونم گریه کنم برای خودم و برای همه کسایی که مثل منن