یادم باشد، اگر به اندازه کافی بالا رفته باشم، انسانها و خانه ها و شهر و شلوغی، نباید مانع «دیدن» من باشد.

یادم باشد، اگر به اندازه کافی بالا بروم، دور و برم خیلی شلوغ نخواهد بود و باید تنهایی را تجربه کنم.

یادم باشد، همه ما تجربه های مشابهی داریم اما در ارتفاع های متفاوت. بعضی از ما، در «دریای آب» شنا میکنیم و بعضی در «دریای ابر»

یادم باشد اگر به اندازه کافی بالا رفته باشم، واژه های زیادی برایم بی معنی میشوند: حسادت، مالکیت، پول، حرص، …و واژه های جدیدی معنا می یابند: رشد، پیشرفت، اوج، زندگی…

یادم باشد، اگر به اندازه کافی بالا رفته باشم، لذت هایی را تجربه میکنم که حتی به سادگی نمیتوان با دیگران به اشتراک گذاشت.

اگر به اندازه کافی بالا رفته باشم، باید بار رنجها و لذتها را یک تنه بر دوش بکشم، مگر اینکه باز…پایین بیایم…

(محمدرضا شعبانعلی)